Op 890 meter hoogte torent het oude kasteel van San Esteban boven het dorp uit. De ruïne van dit kasteel dateert uit de 10e eeuw. Met een uitzicht van 360 graden heeft het prachtige vergezichten en is het een strategisch punt hier in Baskenland.

Aan de voet van de berg ligt de herberg eveneens op een strategisch punt op de camino om vermoeide pelgrims een plek van rust te bieden. Een aantal weken geleden kwam een Duitse pelgrim Carmen binnenlopen. Zij had vorig jaar de camino gelopen en tijdens haar wandeling had ze haar leven aan Jezus overgegeven. Toentertijd bleef ze twee nachtjes in de herberg en maakte ze de gezamenlijke aanbidding mee.
Maar terug in Duitsland had ze geen mede-gelovigen om zich heen staan en ging het bergafwaarts met haar. Door een moeilijke jeugd en veel psychische en lichamelijke klachten werd ze dieper in de duisternis getrokken. Therapieën hadden nooit echt geholpen en ze kreeg suïcidale gedachten. Maar God herinnerde haar aan deze gemeenschap langs de camino. Het enige wat ze wist was dat ze terug moest naar de herberg voor hulp.
Dus daar verscheen Carmen laat in de middag terwijl we al vol zaten. Maar we zagen dat God dit geleid had. Er was namelijk een gelovige pelgrim (Wolfgang) die al had aangegeven dat, als dat nodig mocht zijn, hij zijn bed wilde afstaan aan iemand die het meer nodig had. Carmen kon dus toch blijven. En we vonden voor Wolfgang een plekje op een matras.

De volgende dag werd Carmen compleet door Jezus bevrijd van de duisternis die haar zolang gebonden had. Ze ervoer vrijheid en verlichting. En God vulde haar met Zijn Geest.
Het leek ons verstandig dat ze langer bij ons zou blijven om haar verder in haar relatie met God te doen groeien voordat ze weer terug zou gaan. En dit is zo mooi aan Oasis trails (deze stichting). Naast de herberg met zijn dagelijkse pelgrims is er ook ruimte voor mensen die wat meer discipelschap nodig hebben. Een familie om zich heen die hen verder helpt groeien met Jezus. Het klooster wordt o.a. voor dit doeleinde verbouwd.
Carmen besloot zich (samen met Sophie en Malia) te laten dopen en haar oude leven volledig achter zich te laten en in een nieuw leven met Jezus op te staan.
Wat een feest! God is zo goed! Hij leidt de mensen die op zoek zijn naar Hem.

Een ander bijzonder verhaal maakten we mee op onze vrije dag. Arjan wilde in de middag een gebakje eten bij het hotel in het dorpje. Maar toen we daar aankwamen bleek het dicht te zitten. Precies op dat moment kwam er ook een pelgrim aanlopen voor een bak koffie. We wezen hem naar de enige andere plek in het dorp en liepen met hem op voor ons gebakje.
Max een jonge man uit Zwitserland wilde even koffie en vervolgens weer verder wandelen. Maar we kwamen aan de praat en konden ons verhaal vertellen met God. Hij was heel open en vroeg hoe je dan Jezus in je leven toelaat. We legden hem het goede nieuws van Jezus uit door de ‘3 cirkels‘ te tekenen op een papier. Hij was zo geraakt en vroeg meteen of hij het papier mocht houden. Ook konden we hem het Johannes evangelie geven. Hij wilde graag Jezus uitnodigen in zijn leven en we mochten met hem bidden.
Max besloot niet verder te wandelen, maar bij ons te blijven en de rest van de dag liep hij met een verbaasde blik op zijn gezicht rond. Ook de volgende dag bleef hij, vergezelde ons met de aanbiddingstijd in de ochtend en was steeds in de buurt van een vrijwilliger te vinden. Hij proefde iets van Jezus in ons allen.

Zonder dat we ons er bewust van zijn, verspreiden we de geur van Christus.

Een andere dag kwam er een jong Duits stel met een baby van 3 maanden en 2 trotse ooms in de herberg. Tijdens de middag en het diner, waren de gesprekken gewoon over alledaagse dingen en leek er geen enkele behoefte aan meer diepgang bij hen te zijn. Toch besloten ze naar de meditatie te komen en vroegen of de baby ook mocht komen. Dit kan een uitdaging zijn met zo’n kleintje, maar toch zeiden we ja. Het bleek dat zij de enige waren in de meditatie. En de Heer gebruikte op een bijzondere manier het voorbeeld van de baby en hun liefde voor haar om Zichzelf aan hen te tonen.
Na de meditatie begon geheel onverwachts één van de ooms allerlei vragen te stellen over God en onze wandel met Hem. Ieder van ons kon heel ontspannen een stukje van onze belevenissen met God delen. Dit ging zo een uur door. Als vrijwilligers waren we zeer verrast en bemoedigd door de Heer. Hij kent de harten van de mensen.

We zijn nu 3 weken verder en er is een nieuwe lichting vrijwilligers gekomen. Voor september staan we even op de ‘reserve lijst’. Maar we kunnen nog steeds Carmen en anderen bemoedigen met onze kennis en ervaring met God. We verblijven nu tijdelijk in het klooster. Wat een zegen! Als je reist voor God weet je nooit waar je weer belandt. En zie je jezelf wakker worden in een prachtig gebouw met vergezichten over de vallei.
God is een goede Pappa!

Op 19 september hebben we hier een leuk evenement. Sinds vier jaar organiseert Oasis trails een marathon over de camino. Dit is best pittig met alle heuvels en de warmte. Deelnemers kunnen kiezen tussen de afstanden, hele of halve marathon of 10 kilometer. Naast de sportiviteit is de reden van deze marathon om fondsen te werven voor de verbouwing van het klooster.
Arjan rent uiteraard ook mee. Dus als iemand zich geroepen voelt om Arjan (en het klooster) te ondersteunen, is dat meer dan welkom. Hier meer info over de marathon en project (in Engels). Hier meer info over donaties.