We hebben een super mooie tijd in de herberg in Spanje. Druk, maar wel werk met veel voldoening.
Elke dag ontvangen we weer nieuwe pelgrims die voor een nachtje bij ons komen slapen om vervolgens ’s morgensvroeg weer op pad te gaan richting Santiago.
Het leven als vrijwilliger is erg gevarieerd, want elke dag heb je weer een andere taak.
Hoe ziet een dag er hier bijvoorbeeld uit?
Om half 8 in de morgen worden de mouwen opgestroopt en begint de schoonmaakploeg met het schoonmaken van de herberg. De meeste pelgrims zijn dan inmiddels weer met hun bepakking vertrokken voor de volgende etappe. Ze vertrekken vroeg om de hitte van de zon voor te zijn. Het is hier namelijk nog zomers heet en gemiddeld boven de 30 graden.
Het is een gezellige boel in het 400 jaar oude gebouw. In de badkamers wordt er druk geschrobd, in de kamers worden bedden afgehaald, daar gaat iemand met de stofzuiger door het gebouw, op het dakterras wordt de was opgehangen om te drogen in de net opkomende zon en beneden hoor je iemand zingen bij de keuken schoonmaak.
Na de schoonmaak hebben we gezamenlijk een tijd van aanbidding in een klooster een paar dorpjes verderop. Dit klooster is een aantal jaar geleden door deze stichting aangekocht (lees meer). Ze zijn dit grote gebouw aan het transformeren tot een prachtige christelijke community. Het is de bedoeling dat in de toekomst hier verschillende gezinnen gaan wonen, die hun leven delen met zoekenden of jong gelovigen die voor kortere of langere tijd komen. Om hen op te bouwen in het geloof door een levend voorbeeld te zijn. Kingdom Family.
De beneden verdieping is inmiddels klaar en zodra er genoeg geld is, gaat de verbouwing van de andere verdiepingen verder.
Beneden is een mooie ruimte gemaakt om de Heer te prijzen en de dag gezamenlijk te beginnen met Hem.
Om 2 uur gaat de herberg weer open voor de nieuwe groep pelgrims van die dag. De hospitalero’s (gastheren) heten ze welkom, schrijven ze in en wijzen de moeie pelgrims naar hun verkwikkende douche en bed. De één vraagt waar ze haar was kan ophangen, de ander bestelt een drankje, en een tafeltje verderop doet iemand met een zucht van verlichting zijn pijnlijke voeten in een verfrissend voetenbadje.
De 2 koks duiken om half 5 de keuken in om het diner klaar te maken. De pelgrims die willen, kunnen meehelpen bij het snijden van de groenten en vinden dit vaak super leuk. Even wat anders en het voelt een beetje als een familie. De gesprekken vullen de keuken en de hakgeluiden en heerlijke geurtjes vullen het terras waar andere pelgrims bijkomen van hun intensieve dag.
Heel ontspannen kunnen we als vrijwilligers ons mengen met de pelgrims en contact leggen. Iedereen heeft wel zijn eigen verhaal en velen zijn erg open om over geestelijke dingen te praten. Het is geweldig om te zien hoe God ook hier de dingen leidt. De ene vrijwilliger kan iets vertellen over zijn wandel met God en een ander spreekt later tot die persoon en vult het precies aan. Zonder dat het afgesproken is.
-
- Uitzicht op Villamayor
-
- Het team van de afgelopen 3 weken
-
- Aan tafel met pelgrims
-
- Pasta koken met Carmen
Om 7 uur klinkt de bel voor het gezamenlijke diner aan leuk gedekte tafels op het terras. Er wordt een 3 gangen diner gegeten als een grote familie met een diversiteit aan talen. De ene dag hoor je gesprekken in het Engels, Frans, Italiaans of Duits. En dan weer in het Tsjechisch, Spaans, Pools, Koreaans en nog veel meer.
Om de dag af te sluiten hebben we elke avond om half 9 een tijd van meditatie voor ons en de pelgrims. Even een half uur met rustige muziek in stilte zitten met een overdenking over de woorden van Jezus. Ook hier komen verschillende pelgrims naar toe en vaak worden mensen aangeraakt door Gods Geest en ontstaan er gesprekken en is er ruimte voor gebed.
De drukte rond de herberg neemt af en de pelgrims zoeken hun bed op voor een goede nachtrust. De vrijwilligers komen nog samen om hun ervaringen en verhalen van die dag te delen en om 10 uur wordt de herberg afgesloten voor de nacht.
Weer een dag voorbij met bijzondere ontmoetingen en gesprekken.
Binnenkort volgen wat meer belevenissen.
Eén reactie
Wat klinkt dit gaaf. Wat een zegen mogen de vrijwilligers zijn
Het lijkt me een mooie plek om te dienen
Mijn zwager heeft de route dit voorjaar gelopen om
Zijn verdriet te verwerken vanwege het overlijden van zijn vrouw, mijn zus.
Mijn gebed was aldoor…. Laat hij mensen ontmoeten die van Jezus houden.
Te weten dat dit ook gebeurd kan zijn , vult mijn gedachten met vreugde.