We hebben een mooie tijd hier. Een tijd van allerlei nieuwe contacten en ontmoetingen. Na bijgetankt te hebben in het huisje van Joe en Ramona, besloten we om maar weer een auto te huren voor onze reis in het zuiden. Naast een week lesgeven aan de missie school hadden we geen idee hoe deze maand zou gaan verlopen, maar meerdere ontmoetingen leken in het verschiet. En dan geeft een huurauto wat meer flexibiliteit. Uiteraard was dit voor Arjan een spekkie naar zijn bekkie. Met een grijns en een auto onder onze kont reden we weer door het glooiende landschap van Paraguay. Het doet ons denken aan de vakanties naar Zuid-Frankrijk.

De missie school in Coronel Bogado was ons doel. Hier mochten we aan 11 hongerige studenten een week lesgeven. De onderwerpen die we gaven waren, onze identiteit in Christus en het goede nieuws delen.
Als christenen gaan ontdekken hoe geliefd ze zijn door God, dat God alles heeft gedaan om ons vrij te maken en dat ze tot Gods koninklijke familie behoren, dan gaan ze open als een bloem. En gaan ze wandelen in de bestemming die God voor hen heeft. Dan is ook het goede nieuws delen niet meer zo moeilijk, want wie wil nu niet tot deze familie behoren!
Eén van de opdrachten was om een 3 minuten video te maken, waarin de studenten vertelden hoe ze tot Jezus zijn gekomen. Beste spannend voor ze, want de Paraguayanen zijn niet zo extrovert als de Brazilianen. Maar het werden mooie video’s.

De week erna was de volgende leraar een dag verhinderd om les te geven, dus werd ons gevraagd of wij wilden invallen. Uiteraard! We hadden toch geen andere verplichtingen.
Dit keer namen we als onderwerp, de opdracht van Jezus om zieken te genezen. Aan het eind van de les waren er een paar studenten die graag genezing wilden.
Nu mochten de anderen het geleerde in praktijk brengen. Opnieuw heel spannend voor ze. Maar ze hadden geleerd gewoon in gehoorzaamheid hun deel te doen en God doet de rest. Ter plekke genas een student van een knie probleem en twee anderen van een pijnlijke schouder. De studenten die waren uitgestapt waren verwonderd, want ze hadden voor het eerst een genezing door hun handen zien gebeuren. God bevestigde Zijn Woord met wonderen en tekenen.

En wat zijn we verwend hier. We verbleven in een huisje op het terrein, speciaal voor docenten. En elke dag werd onze lunch gebracht. Melli de vrouw van voorganger David is chef-kok en vond het heerlijk om ons overvloedig te zegenen. God zorgt voor de Zijnen!
Dat je het huisje dan deelt met wat vleermuizen en kikkers, dat kan de pret niet drukken.

Maar om in het onderwerp van nieuwe ontmoetingen te blijven, hadden we ook een speciale ontmoeting. Midden in de nacht in de badkamer verwelkomde een tarantula een slaperige Amanda. Je weet wel, zo’n mooie zwarte harige spin ter grootte van een hand. In de dierentuin is tie best prachtig achter glas, maar niet op de grond in je badkamer. Dan ineens kan een toiletbezoek wel even wachten. Maar Arjan was de grote held en met een plastic bak en papier heeft hij de ongewenste bezoeker gevangen en heel hoffelijk buiten de deur gezet.

De tafel in ons huisje heeft trouwens ook een leuk verhaal. Deze tafel is meegebracht door Australische zendelingen en is uiteindelijk gedoneerd aan de missie school. Maar lang geleden hadden de ouders van deze zendelingen Corrie ten Boom als logé en heeft ze aan deze tafel ontbeten. Haha, en nu ontbeten 2 andere Hollanders eraan.

Voor degenen die Corrie ten Boom niet kennen, zij heeft vanwege het verbergen van Joden in een concentratiekamp gezeten. En ze werd daarna door God de wereld ingestuurd om Zijn boodschap van liefde en vergeving te vertellen.
Wie nog wat tijdverdrijf zoekt, kan hier de film bekijken. Of een bezoekje brengen aan het Corrie ten Boom huis in Haarlem.

Dit lijkt dus zeker wel een tijd van verbinden te zijn. Via allerlei wegen hebben we nieuwe contacten gemaakt met allerlei mooie mensen. En meer ontmoetingen liggen er nog in het verschiet.