We zijn inmiddels in Paraguay beland en zitten weer in het huisje bij Joe en Ramona, het oudere zendelingen echtpaar. Niet verkeerd, een huisje met airco en veranda. We komen even bij van onze Brazilië avonturen en bereiden ons voor op half april als we een week les mogen geven aan een missieschool hier in Paraguay.
Joe en Ramona hebben fruitbomen in de tuin en er is nu een overvloed aan citrusvruchten en avocado’s. Dus we smikkelen heel gezond van guacamoles, avocado milkshakes, grapefruits en limoen pudding. Zo af en toe komt er een kolibri voorbij die smikkelt van nectar, terwijl we op de veranda zitten met een ijsthee.

Zo’n ijsthee noemen ze hier tereré en is de nationale drank in Paraguay. Tereré, is de koude variant van maté, een soort groene thee. Het wordt gedronken uit een aluminium beker met een bombilla (een metalen pijpje met een soort zeefje onderaan). In de beker wordt losse maté gedaan, vaak gemengd met mint en andere frisse kruiden en daar wordt dan koud water bij gegoten. Door een paar slokken uit het rietje te drinken kun je genieten van een verfrissende drank.
Het drinken van tereré is een heel sociaal gebeuren. Vaak zit er één persoon met een thermoskan met ijswater en hij vult dan telkens de beker met koud water en geeft deze kringsgewijs door aan de personen die er zitten.

Een veelvoorkomend plaatje in Paraguay is dus mensen die met een grote thermoskan onder hun arm lopen met een bekerhoudertje eraan. Dit nemen ze overal mee naar toe. Zo zie je werklui, gezinnen, jonge stelletjes en ’s avonds mensen die op stoeltjes voor hun huis zitten en deze verfrissende drank gezamenlijk drinken.

We nemen deze tijd van rust om onze antennes weer goed af te stellen op Gods hart en wat de vervolg stappen zijn als we eind mei weer even terugkomen in Nederland.
Zo las Amanda haar Bijbel en was bij de geschiedenis van de profeet Elisa: Het wonder van het drijvende bijlblad (in 2 Koningen 6 vers 1 t/m 7).

Het gaat als volgt: De leerlingen van de profeet Elisa zijn aan het houthakken aan de oever van de Jordaan. Daarbij valt een geleend bijlblad in het water. Er is commotie en Elisa vraagt waar het is gevallen. Hij snijdt vervolgens een stuk hout af en gooit dat naar de plek waar het blad verdween. Het bijlblad komt bovendrijven en Elisa zegt de man het te pakken.

Dit is een prachtig wonder en weer een pareltje in de Bijbel. Maar aangezien de Bijbel ook een praktisch handboek is, vroeg Amanda aan de Heer hoe dit verhaal voor nu toegepast kan worden. Jezus zei ons tenslotte: wie Mijn woorden hoort en DOET is als een wijs man.
Uiteraard leren we uit deze geschiedenis de les, dat als je iets kwijt bent, dat je terug moet gaan naar de plaats waar het voor het laatst was. Maar ook dat God wonderlijk wil helpen om iets terug te vinden. Maar de Heer antwoordde dit keer: je kunt het goede nieuws ermee uitleggen.
Inderdaad! Zo simpel!

Het verhaal begint met een bijl die compleet is.
Zoals het bijlblad met de steel verbonden was, zo was in het begin ook de mens verbonden met God. Het was compleet, er was perfecte harmonie. Maar toen raakte de mens los van God en was er scheiding. De mens ging ten onder en verloren in zonde en kon zichzelf niet redden en terugbrengen. Maar God stuurde Zijn Zoon Jezus naar ons toe (het hout). Hij kwam in onze verloren toestand en stierf voor ons om ons uit de gescheiden toestand omhoog te brengen. En iedereen die reageert op / gelooft in deze daad van Jezus kan weer verbonden en verzoend worden met God de Vader. Opnieuw compleet, zoals het vanaf het begin bedoelt is.

Wow, mooi hè! Gewoon simpel. Nu lees je dit verhaal nooit meer hetzelfde. (lees hier zelf)
En hoe leuk is dit! We gaan namelijk over een paar weken op de missieschool in Paraguay o.a. lesgeven over hoe we het goede nieuws van Jezus uitleggen. We hebben er weer een nieuw voorbeeld bij.

God is niet ingewikkeld, maar heel puur.