Brazilië is een land met open warme mensen. En zelfs de dieren lijken mee te doen. Want op de eerste dag bij onze vrienden was ook hun hond erg blij om ons weer na 9 maanden te zien. Bij het ontbijt zat ze al bij Arjan te blaffen om uitgelaten te worden. Dit was namelijk vorige jaar het standaard gebruik van deze twee dikke vrienden.

De huisgroep die Marcelo en Cristina leiden is een fijne groep christenen. Ze zijn erg actief in hun geloof en hadden net het weekend ervoor met z’n 15en een missie trip naar een ver gelegen stad gemaakt.
Op een bijeenkomst konden wij delen wat voor bijzondere dingen God in Malawi heeft gedaan en deelden zij wat ze beleefd hadden op hun trip. Zo vertelden ze vol ontzag over een bijzondere ontmoeting, die de Heer had geregeld.

Ze konden daar op straat voor een man bidden, die later bij hen terugkwam en vroeg of ze ook voor zijn zoon bij hem thuis wilden bidden. Toen ze later op de dag bij zijn huis kwamen, bleek de man niet thuis te zijn, maar zijn vrouw deed open. Ze stond oog in oog met 15 vreemde mensen, die met haar zoon wilden bidden. Met grote ogen liet ze de groep toch in haar huis.
De zoon, die zwaar verslaafd was aan de drugs werd erbij geroepen en kwam als een zombie aanlopen. Er werd voor hem gebeden en hij werd wonderlijk bevrijd van zijn verslaving en vervuld met Gods Geest. Het verschil was overduidelijk te zien. Hij was blij, keek helder uit zijn ogen. Een totaal ander mens.

Toen kwamen ze in gesprek met de vrouw en hoorden ze het hele verhaal. Ze vertelde dat ze aan het begin van de week een profetie had gehad dat er mensen van heel ver zouden komen, voor haar zoon zouden bidden en dat hij zou genezen. Dit alles was exact 5 dagen later gebeurd! Iedereen was zo bemoedigd dat ze een onderdeel van Gods werk konden zijn en Zijn licht kunnen verspreiden. God is de grote Dirigent! De zoon wordt nu verder geholpen hoe hij een volgeling van Jezus kan zijn.

Na een week in Brazilië te zijn geweest, reisden we door naar het buurland Paraguay. Paraguay is een wat onbekend land in Zuid-Amerika. Het is omsloten door Brazilië, Bolivia en Argentinië en is 11 keer zo groot als Nederland. Met de maar 7 miljoen inwoners geeft het een gevoel van ruimte.
Het land is relatief vlak en glooiend met de hoogste top van 842 meter. In het noorden is savanne-achtig gebied waar de temperaturen kunnen oplopen tot 50 graden. Vandaar dat het grootste gedeelte van de bevolking in het zuiden woont. Hier is het klimaat een stuk aangenamer.

In 1811 werd Paraguay een onafhankelijke staat. De bevolking bestaat vooral uit een mix van indianen en Spaanse immigranten. Ook zijn er in de afgelopen honderd jaar veel mennonieten uit Canada, Rusland en Europa neergestreken in dit land. Zij stichtten verschillende kolonies vooral in het noorden. Het gevolg hiervan is dat in bepaalde gebieden zelfs Duits wordt gesproken. Maar de officiële taal is Spaans en Guarani.

Dat Paraguay zo open is voor immigranten kan misschien wel teruggeleid worden naar de Drievoudige Alliantie-oorlog in 1865. Maar liefst 60% van de bevolking (en het grootste gedeelte van de mannen) kwam toen om het leven waardoor de economie flink stagneerde. Hierdoor ontstond er een roep voor immigranten om het land te helpen opbouwen.

Eén van de redenen dat wij Paraguay bezoeken is om een verblijfsvergunning te regelen. Met deze vergunning kunnen we dan gemakkelijk rondreizen in o.a. Brazilië en een aantal andere landen in Zuid-Amerika.
De Heer had ons eerder dit jaar in contact gebracht met Stanley, een christen die in Paraguay is komen wonen en mensen helpt met een verblijfsvergunning. Hij is onderdeel van een groep christenen die uit Australië zijn geëmigreerd en in een gemeenschap wonen. Ze hebben een stuk land gekocht en bouwen daar nu huizen op.

We verbleven een week met Stanley en deze gemeenschap van lieve mensen en leerden hoe zij hun geloof beleven. Ze zijn een koffiezaak begonnen, die erg goed loopt. Anders dan het buurland Brazilië heeft Paraguay geen koffiecultuur. De lokale bewoners drinken vooral maté, een soort thee die je gezamenlijk met een rietje drinkt. Maar door de vele immigranten uit Brazilië en Europa, is er zeker een groeiende behoefte aan koffie.
We vielen met onze neus in de boter, want ook precies in deze week opende deze gemeenschap hun nieuwe bakkerij. Op deze manier bereiken ze de lokale mensen met het licht van Jezus. Zo bijzonder, dat waar je ook ter wereld bij christenen bent, er altijd een verbondenheid is.

Vingerafdrukken bij de Interpol

Na de kou in Nederland is het erg genieten van de warmte, de palmbomen en papegaaien. Het regelproces is in gang gezet en we gaan zien wat de Heer verder op ons pad brengt.
Het idee is om deze maand het zuiden van dit land te gaan verkennen en een christelijk werk te bezoeken wat gerund wordt door een Nederlandse.